นิยายในนิยาม

มีคำเล่าต่อกันมาว่า
ถ้าคืนไหนพระจันทร์เต็มดวง
จะมีสิ่งมหัศจรรย์เกิดขึ้น

เด็กน้อยฟัง ยังยิ้ม...
กับส่วนเสี้ยวริมที่ริมฟ้า
กระซิบบอก พรุ่งนี้หนูจะกลับมา...อธิฐาน

ฝ่าเมฆหมอกกลับบ้าน... จูงมือพระอาทิตย์
เดินร้องไห้แสบตา
แค่อยากให้อาทิตย์ลับฟ้าไปเร็วๆ

ในที่สุด มาแล้วคืนนี้ เทพนิยาย
สิ่งมหัศจรรย์ทั้งหลาย จะเกิดขึ้นไม๊กับหนู
อธิฐาน... อธิฐาน...
อยากแค่ให้พระจันทร์เค้าได้รู้
นิยามรักของหนูอยู่แสนไกล

มีคนให้ความหมาย ที่เป็นแค่ไฟกระพริบ
ให้เด็กน้อยไขว่คว้า ไล่ตาม
ไม่รู้จบ
ก้มมองหา ค้นท้องฟ้า ก็ไม่พบ
ช่วยหนูที นะคะ ถ้าได้ยิน

จับมือหนูไว้ด้วยกัน ตรงข้างแก้ม
อาบหนูไว้ ด้วยเงา ของลมหนาว
เร้นรอยยิ้ม แอบซ่อน จากเรื่องราว
แล้วบอกหนูเบาๆ คำสุดท้าย

ว่ามันไม่ใช่...
แค่นิยายในนิยาม

Believing

We all can be wrong about what we believe.

I keep hearing voice around myself saying… If you really believe in something and not giving up, it will become true.

To me, that saying is definitely not true to every subject matter.

I don’t wanna repeat what I used to believe.

But I feel like the more I believe, the more it becomes impossible.

So I conclude that believing in something is just a way of increasing the amount of pain when I fail.

I’m trying to change my attitude about life… about belief.

It just feels so blank when I keep repeating to myself that there’s nothing worth believing.

But I’m going to have to.

Otherwise, I know I’ll get hurt again.